Archive for the ‘Εκθέσεις,Ημερολόγια,Ποιήματα,Κείμενα…’ Category

Την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου,γιορτάζουμε το »ΟΧΙ» που είπε κάποιος κύριος Μεταξάς σε κάποιον κύριο Μουσολίνι.Ο κύριος Μεταξάς κυβερνούσε την Ελλάδα και ο κύριος Μουσολίνι κυβερνούσε την Ιταλία.

Ο κύριος Μουσολίνι ήθελε να κατακτήσει την Ελλάδα με το έτσι θέλω.

Δεν ξέρω πως ακριβώς επικοινώνησε ο κύριος Μουσολίνι με τον κύριο Μεταξά.Μάλλον τον πήρε τηλέφωνο και του είπε : Δωσ’μου την Ελλάδα κύριε Μεταξά.Και ο κύριος Μεταξάς του είπε , όχι.Έτσι ξερά,και μετά του το έκλεισε στα μούτρα.

Όταν οι εισπρακτικές εταιρίες παίρνουν συνέχεια τηλέφωνο τον μπαμπά μου,τους λέει και αυτός όχι σαν τον κύριο Μεταξά.Αλλά δεν λέει σκέτο όχι.

Συνήθως τους λέει » Όχι μωρή μαλάκω» ή » Σου είπα όχι ρε παπάρα».

Δεν καταλαβαίνω γιατί έχουν δώσει τόση μεγάλη σημασία σε ένα απλό όχι του κύριου Μεταξά,και το γιορτάζουν τόσα χρόνια,αλλά κάτι θα ξέρουν παραπάνω.

Το καλό είναι πως χάνουμε δύο μέρες σχολείο,τη μία κάνουμε γιορτή και την άλλη παρέλαση.

Μία φορά μου είχαν βάλει να μάθω ένα ποιήμα απ’έξω για να το πω στη γιορτή.Εγώ βαριόμουν να το μάθω απ’έξω και έτσι έφτασε η μέρα της γιορτής χωρίς να το ξέρω.Ο κύριος διευθυντής φώναξε το όνομά μου και εγώ σηκώθηκα και όλοι περίμεναν να ακούσουν το ποιήμα.Εγώ όμως δεν θυμόμουν τίποτα ,αλλά έπρεπε να απαγγείλω κάτι,και έτσι τραγούδησα το υποφέρω της Βανδή.Ο κύριος διευθυντής έγινε κόκκινος σαν παντζάρι και δεν με άφησε να τελειώσω το κομμάτι.

Ο μπαμπάς μου δεν θύμωσε καθόλου,χαμογελούσε και μου χαιδευε το κεφάλι,αλλά όταν έφυγε ο κόσμος, μου τις έβρεξε στο πισινό μου,πάντα με χαμόγελο.

Εγώ βαριέμαι να κάνω παρέλαση,αλλά ο κύριος Σταύρος ο γυμναστής,με βάζει με το ζόρι.Εγώ όμως είμαι κοντός και με βάζουν πάντα στη τελευταία σειρά και απο εκεί δεν βλέπω τίποτα.

Το μόνο που αξίζει απ’τη μέρα της παρέλασης είναι τα μίνι που φοράνε τα κοριτσάκια.Δεν πρέπει να είναι τυχαία τα μίνι που φοράνε τα κοριτσάκια για να κάνουν παρέλαση.Έτσι το βλέπω εγώ.Οι γυναίκες που υποστήριζαν τους στρατιώτες το 1940,σίγουρα θα φορούσαν μίνι για να φαίνονται οι μπουτάρες τους και έτσι να ανεβάζουν το ηθικό των ελλήνων αγωνιστών.

Ο κύριος Μουσολίνι νευρίασε με το όχι του κυρίου Μεταξά και έτσι έστειλε τους στρατιώτες του να πάρουν την Ελλάδα.Αλλά οι δικοί μας ηρωικοί στρατιώτες κατάφεραν να διώξουν τους Ιταλούς.Έτσι ο κύριος Μουσολίνι ζήτησε βοήθεια απ’ τον κύριο Χίτλερ και τους Γερμανούς.

O κύριος Παπανδρέου ζήτησε και αυτός βοήθεια απ’τους Γερμανούς,όπως ο κύριος Μουσολίνι.Μόνο που τώρα,ο κύριος Χίτλερ έχει πεθάνει και στη θέση του υπάρχει η κυρία Μέρκελ.Ο κύριος Χίτλερ μου φαίνεται πιο όμορφος από την κυρία Μέρκελ.Πάντως έχουν και οι δύο κάτι κοινό,το μουστάκι.

Και μετά,μπήκαν οι Γερμανοί στην χώρα και μας νίκησαν.

Τόλμησαν να κατεβάσουν την ελληνική σημαία απο την ακρόπολη και να υψώσουν την ναζιστική.Μετά απο κάμποσα χρόνια οι γερμανοί έφυγαν και κάποιος κύριος Γλέζος κατέβασε την ναζιστική σημαία.Θα πρέπει να ήταν πολύ κακό πράγμα αυτό που έκανε ο κύριος Γλέζος,αφού πριν απο μερικούς μήνες,οι αστυνομικοί του φλόμωσαν τη μάπα με δακρυγόνα.

Δεν έχω δεί ποτέ Γερμανό απο κοντά στη ζωή μου.Δεν ξέρω πως είναι.Όμως έχω πάει στο μαγαζί του Γερμανού που μας συνδέει με την τεχνολογία,για να μου αγοράσει η μαμά playstation.Και μια φορά είχα δει στην τηλεόραση τον Φρέντυ Γερμανό.

Επίσης , έχω ακούσει τον μπαμπά μου μια φορά που μιλούσε στο τηλέφωνο να λέει πως του αρέσουν πολύ οι γερμανικές τσόντες.Εγώ δεν ήξερα τι σημαίνει αυτή η λέξη και έτσι ρώτησα τη μαμά τι είναι οι γερμανικές τσόντες που αρέσουν στο μπαμπά. Η μαμά έγινε κόκκινη σαν τον κύριο διευθυντή με την Βανδή.Τινάχτηκε πάνω,πήγε στο σαλόνι -εκεί που καθόταν ο μπαμπάς,διαβάζοντας εφημερίδα- και του έριξε μια μπούφλα.

Εγώ σκέφτηκα πως η μαμά μου είναι αληθινός απόγονος των ηρωικών ελλήνων που πολέμησαν τους Γερμανούς,αφού όποτε ακούει για γερμανικά πράγματα,πλακώνει στις μάπες τον μπαμπά.

Αντιθέτως,ο κύριος Παπανδρέου δεν νομίζω πως είναι αληθινός απόγονος των ηρωικών ελλήνων,αφού δεν τον έχω ακούσει να λέει όχι ούτε μια φορά.Όλο ναι λέει.

Αν κυβερνούσε την Ελλάδα ο μπαμπάς μου,όλα θα ήταν καλύτερα…

Αγαπητό ημερολόγιο.

Σήμερα το πρωί αποφάσισα να καθίσω στο μπαλκόνι του φτωχικού μου στη Διονυσίου Αρειοπαγίτου για να πιώ τον καφέ μου και να θαυμάσω τη θέα της Ακρόπολης.

Το μάτι μου έπιασε στην είσοδο της Ακρόπολης αρκετούς άνθρωπους μαζεμένους απ’έξω απ’ την πύλη και μερικούς ταμπουρωμένους μέσα.

Απ’ ότι πληροφορήθηκα,τα άτομα που βρίσκονταν μέσα απ’ την πύλη,ήταν συμβασιούχοι που διαμαρτύρονταν γιατί σκοπεύουν να τους διώξουν απ’ τις δουλειές τους και γιατί είναι 22 μήνες απλήρωτοι.

Ο πρόεδρος των συμβασιούχων,έμαθα πως λέγεται Νίκος Χασομέρης.Τι επώνυμο είναι αυτό?Άκου Χασομέρης !Ενώ το Τσοχατζόπουλος είναι άλλο πράγμα.Δυναμικό επώνυμο.Το ακούς και κλάνεις πετρέλαιο.Γι’αυτό και άλλαξα το όνομά μου και το έκανα από Απόστολος,Άκης.Για να μην χέζονται πάνω τους  οι ψηφοφόροι μου.

Πιστεύω πως είμαι ο πιο γοητευτικός Πασόκος που υπάρχει.Κάποιοι -απο τη ζήλια τους – υποστηρίζουν πως μοιάζω με τον ΕDDIE των IRON MAIDEN.Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί το λένε αυτό…

Καλά λέω εγώ πως όλοι που δουλεύουν στο δημόσιο είναι χασομέρηδες…Ενώ εμείς στη Βουλή παίρνουμε την πέτρα και την στίβουμε.

Και τόλμησαν τα κοπρόσκυλα να κλέισουν την πύλη της Ακρόπολης.Αυτού του τόσο ιερού μέρους ! Δύο είναι τα πιό ιερά αρχαία μνημεία της Ελλάδας : H Aκρόπολη και ο Μητσοτάκης.Κάπου διάβασα οτι ο Μητσοτάκης είναι πιο παλιός κι απ’την Ακρόπολη.Δεν ξέρω αν αληθεύει.

Γιατί δεν πάνε τα παλιοτόμαρα να διαμαρτυρηθούν έξω απ’ το σπίτι του Μητσοτάκη?

Αγαπητό ημερολόγιο,δεν είναι καθόλου σοσιαλιστικά πράγματα αυτά.Σοσιαλισμός σημαίνει ισότητα.Αφού λοιπόν οι άνεργοι κοντεύουν να φτάσουν το 1,5 εκατομμύριο,για να υπάρξει ισονομία θα πρέπει να μείνουν όλοι άνεργοι.Εγώ ανδρώθηκα πολιτικά δίπλα στον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου και ξέρω καλά τι θα πει σοσιαλισμός.

Ο Ανδρέας μου έμαθε πως η πρώτη κίνηση του σοβαρού σοσιαλιστή πολιτικού άνδρα,είναι να παντρευτεί μια γυναίκα καμιά 60ριά χρόνια μικρότερή του.Γι’αυτό και εγώ παντρεύτηκα πιπίνι.

Απο τότε που πέθανε ο Παπανδρέου,εγώ είμαι η νούμερο ένα   Σοσιάλα.

Άσε που φώναζαν το πρωί και συνθήματα,την ώρα που ήθελα να κάνω μπάνιο και μου ταράξαν την ησυχία.Δεν μπορείς ούτε να ησυχάσεις στο τζακούζι σου σε αυτή τη κωλογειτονιά.

Αγαπητό ημερολόγιο,τώρα βλέπω αστυνομικές δυνάμεις να καταφθάνουν έξω απο την πύλη.Καιρός ήταν.Είναι και δεκάδες τουρίστες απ’έξω και τραβάνε φωτογραφίες.Αυτό είναι ανεπίτρεπτο.Τι εικόνα δίνουμε προς το εξωτερικό?Πάλι ρεζίλι θα γίνουμε.

Δεν μπορούν να πάνε να διαμαρτυρηθούν μέσα σε κανένα στενό?Ή πάνω στου Φιλοπάππου?Έστω σε κάποιο γκαράζ βρε αδερφέ…

Όταν κάνεις διαμαρτυρία θα πρέπει απαραιτήτως να προσέξεις να μη σε δει μάτι τουρίστα.Όταν -επί Πασοκ- έκαναν πορεία διαμαρτυρίας οι συνταξιούχοι,τους σαπίσαμε στο ξύλο χωρίς να μας πάρει χαμπάρι ούτε ένας τουρίστας.

Αγαπητό ημερολόγιο,τώρα βλέπω τους αστυνομικούς να ανοίγουν την πύλη και να κυνηγούν τους απεργούς.Επιτέλους λίγη δράση.Ρίχνουν και δακρυγόνα.Ελπίζω να μη φτάσουν μέχρι το μπαλκόνι μου γιατί έχω και καταρράκτη και δε θα μπορώ να απολαύσω το ξύλο.

Τώρα έχουν απομονώσει μία γυναίκα και την βαράνε με τις ασπίδες.Για κουμμούνι την κόβω…Ας πάει να την σώσει η Αλέκα…

Όλα καλά.Οι αστυνομικοί κατέλαβαν το  χώρο και οι συμβασιούχοι σκόρπισαν σαν τα μυρμήγκια.Αν μη τι άλλο,είμαστε κυβέρνηση με καρύδια.

Αγαπητό ημερολόγιο,ήπια όλο τον καφέ μου και ήρθε η ώρα να πάω στο γραφείο μου.Μόνο που πρέπει να προσέχω στο δρόμο.Σήμερα θα φορέσω μουστάκι και άυριο περούκα.Συλλογίζομαι πως οι ένδοξες μέρες του σοσιαλισμού έχουν περάσει πιά.

Πριν αρχίσω να μεταμφιέζομαι,άκουγα στο δρόμο βρισιές και μου έρχονταν μπουκάλια στο κεφάλι.Το ίδιο συμβαίνει και στο φίλο μου τον Νικήτα Κακλαμάνη.Αυτός όμως είναι καράφλας και δεν τον ενοχλεί αν του βραχεί ο γλόμπος.Εμένα όμως μου βρέχονται τα βαμβακερά μου μαλλιά και μου χαλάει το χτένισμα.

Μια μέρα ,οι πολίτες θα καταλάβουν τι θησαυρός πολιτικής είναι ο Άκης.Θα θέλουν να με ξαναψηφίσουν δαγκωτό για βουλευτή αλλά δεν θα μπορούν. Και αυτό γιατί θα έχω γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας…